Cukier
Kto nie lubi łakoci? Słabość do słodyczy jest zrozumiała, ale musimy bardzo ostrożnie folgować swoim kaprysom, uważając na kalorie.
Słodka historia
Słodki smak trzciny cukrowej odkryli mieszkańcy Nowej Gwinei, jako pierwsi uprawiali ją Hindusi. W tym czasie w Europie wszystko słodzono miodem. Smak cukru mieszkańcy starego kontynentu poznali dopiero, gdy Aleksander Macedoński podbił Indie. W starożytności i średniowieczu cukier był ceniony jako… lekarstwo. Dziś, gdy prowadzimy siedzący tryb życia, jedzenie cukru ma poważniejsze konsekwencje zdrowotne niż w czasach naszych przodków.
Słodkie marzenia
Słodki smak jest jednym z pierwszych, jakie rozpoznajemy i lubimy najbardziej już od wczesnego dzieciństwa. Właśnie to nasze szczególne upodobanie do słodkich potraw w połączeniu z ich dużą dostępnością są głównymi czynnikami wpływającymi na stały wzrost spożycia cukru w naszej diecie.
Cukier w cukrze
Cukier, którego używamy na co dzień do słodzenia (sacharoza) należy do ogromnej rodziny związków określanej mianem węglowodanów inaczej cukrów. Różnego rodzaju cukry są naturalnie obecne w owocach, warzywach, mleku, sokach. Cukier jest dodawany do produktów w czasie ich produkcji, przygotowania posiłków przez kucharzy, aby poprawić smak, teksturę lub przedłużyć trwałość produktów. Cukry naturalnie obecne w żywności zwykle stanowią połowę spożywanych przez nas węglowodanów. Reszta to cukier dodany w czasie przygotowania lub produkcji.
Cukier ma znaczący wpływ na nasze zdrowie, dlatego Światowa Organizacja Zdrowia w ramach strategii przeciwdziałania otyłości, chorobom przewlekłym i próchnicy nawołuje do ograniczenia konsumpcji cukru. Główną przyczyną wzrostu spożycia kalorii w naszej diecie w ciągu ostatnich lat jest właśnie większe spożycie cukru dodawanego do żywności. Trudno w to uwierzyć? Zjadanie tylko jednej kostki cukru dziennie (15-20 kcal) ponad dzienne zapotrzebowanie prowadzi do przyrostu masy ciała o jeden kilogram w ciągu roku.
1g cukru = 4 kcal
Większość zjadanych kalorii pochodzi z węglowodanów i tłuszczu. Cukier jest ważnym źródłem łatwodostępnej energii. 1g węglowodanów dostarcza 4 kcal energii. Jednak zjedzenie np. słodkiego batonika tylko na krótko daje uczucie sytości. Ma to związek z systemem glukoza – insulina. Słodycze zwiększają ilość glukozy we krwi, przez co spada poziom insuliny (dla mózgu to sygnał głodu). Zwykle, za raz po tym znowu odczuwamy głód i sięgamy po następną słodką przekąskę.
Najlepszym sposobem dostarczania organizmowi energii oraz zapewnienia długotrwałego uczucia sytości jest spożywanie produktów skrobiowych bogatych w błonnik takich jak pełnoziarnisty chleb i kasze, brązowy ryż czy makaron z mąki z pełnego przemiału. Innym sposobem ograniczenia spożycia cukru jest jedzenie owoców. Jeszcze innym stosowanie słodzików.
Kiedy masz ochotę na "małe co nieco"
- gdy jesteś bardzo głodny unikaj jedzenia słodyczy. Co prawda szybko zaspokoisz głód, ale tylko na krótko - dostarczasz sobie tylko pustych kalorii. Lepiej zjedz świeże owoce, bo dostarczają nie tylko energii, ale także witamin, składników mineralnych i błonnika.
- Gdy jesteś spragniony wybieraj napoje „light” a najlepiej soki owocowe, herbatki ziołowe lub wodę mineralną. Pijąc słodzone napoje pamiętaj nie tylko o kaloriach, ale także o próchnicy, której sprzyja cukier.
- Wybieraj soki owocowe a nie napoje. Do napojów dodaje się cukier, co można sprawdzić na etykiecie. Sok zawiera tylko naturalne cukry z owoców.
- Deklaracja „0% tłuszczu” na etykiecie nie koniecznie oznacza, że produkt jest pozbawiony kalorii. Na przykład beztłuszczowe i niskotłuszczowe jogurty zawierają cukier.
- Jedz regularnie nie zapominając o śniadaniu. Dzięki temu będziesz miał mniejszą ochotę na przekąszanie między posiłkami.

